Even met Eva: koffie, cultuur en… kameel
Ik ben Eva van de Water en ik woon in een koffiedorp in het zuiden van Colombia. Daar werk ik voor en op een koffiefarm, woon ik samen met een koffieboer en probeer ik te wennen aan het chaotische plattelandsleven van Pitalito.
Tussen continenten en koffiemomenten
Soms voelt het allemaal heel onrealistisch: het ene moment ben ik in Colombia, dan in Nederland, dan in Dubai en even later zit ik gewoon weer op mijn vertrouwde balkon in Pitalito met een kopje koffie in mijn hand. Tijdens onze reizen krijgen we altijd heel veel koffie. Vanochtend koos ik een koffie uit Yemen, gekregen tijdens het World Of Coffee event in Dubai. Ik had eigenlijk niet zoveel ervaring met koffies uit Yemen, maar ik moet eerlijk zeggen dat de koffie die ik nu drink echt tot mijn favorieten ooit behoort.
Drukke weken achter de schermen
De afgelopen weken waren een gekkenhuis. Het begon met de voorbereidingen voor de NK Koffiekampioenschappen. Ik ben bestuurslid en communicatiecoördinator bij de Specialty Coffee Association (SCA) Nederland. Hoewel ik vrij onzichtbaar ben – zowel voor deelnemers als voor vrijwilligers en zelfs voor het publiek – ben ik er achter de schermen behoorlijk druk mee.
Wat zetten we op de website? Hoe communiceren we wat? Waarmee kan ik op afstand helpen? Omdat ik niet fysiek aanwezig kan zijn, probeer ik zoveel mogelijk online taken op te pakken.
Vergaderen op afstand
Door het tijdsverschil is het soms een gepuzzel om alle vergaderingen bij te wonen. Ja, het hele jaar door vergadert het bestuur van SCA Nederland om de voorrondes en finales tot een succes te maken. Toch kwam datzelfde tijdsverschil tijdens de daadwerkelijke finales juist goed uit.
Elke dag tijdens de Horecava liep rond het middaguur de dag in Nederland op zijn eind en had ik de tijd om foto’s te publiceren en artikelen te schrijven. Wel stond ik extra vroeg op om elke run te zien, en zelfs in de sportschool hield ik de livestream in de gaten. In de twee weken na de finales publiceerde ik alle resultaten, artikelen en foto’s. Supermooi om iedereen te horen over hoe leuk het was en stiekem had ik best een beetje FOMO. Nu zijn we, het bestuur, alweer bezig met de voorbereidingen voor de voorrondes. Waar zullen die gehouden worden?
Op weg naar Dubai
Op vrijdag 16 januari 2026 vloog ik samen met Oscar naar Dubai, via Nederland. In Nederland hadden we een overstap van 24 uur – uiteraard geheel expres zo gepland – en zo nam ik weer een volle koffer met Nederlandse kaas en pindakaas mee, een heerlijke thee van By Trinitea en kon ik genieten van een maaltijd gekookt door mijn moeder. Met een dubbele jetlag kwamen we ’s nachts aan in Dubai, waar de volgende dag het eerste World of Coffee-event van het jaar plaats zou vinden.
World Of Coffee Dubai
Wat opvalt op een event als World of Coffee Dubai is hoe anders alles voelt dan bij Europese en Amerikaanse koffiefestivals. Het aantal mannen is overweldigend in vergelijking met vrouwen, en de sfeer is grootser, formeler en soms ook wat afstandelijker.
De stands van bedrijven uit de Golfregio waren groot, groter, grootst. Niets leek te gek. Overal goodiebags met luxe thermosflessen, glimmende gadgets en zakjes koffie. En vooral: infused koffies. Dat is in deze regio razendpopulair.
Zelf probeerde ik me zo goed mogelijk aan te passen. Uit respect voor de cultuur droeg ik wijdere kleding. Ik wist ook dat niet iedere man hier vrouwen een hand geeft en andersom. Toch stak ik uit automatisme af en toe mijn hand uit, om hem daarna weer ongemakkelijk terug te trekken.
Cuppings en nieuwe connecties
Samen met Azura Coffee uit Oman organiseerden we twee cuppings tijdens de beurs. Dat was superleuk en daardoor hebben we meerdere andere roasters leren kennen. Het blijft bijzonder hoe koffie overal ter wereld dezelfde taal spreekt. De branderij van Azura zullen we later deze week in Oman bezoeken.
Ik heb veel geleerd over de markt in het Midden-Oosten. Hier is juist veel vraag naar gefermenteerde koffies, infused- en co-fermented koffies en vooral ook goede decafs. Omdat de meeste mensen in deze regio geen alcohol drinken, zijn koffiehuizen tot laat open en is decaf een ontzettend belangrijk product. Een interessant perspectief, dat weer heel anders is dan wat we in Europa gewend zijn.
Support uit onverwachte hoek
Tijdens het Nationaal Baristakampioenschap van de UAE deed er zelfs een Colombiaans meisje mee met een koffie van Nogales. Supertof om te zien dat we op deze manier gesupport worden. Het was een enorm geslaagd evenement. Nu zouden we met de Colombiaanse Koffiefederatie (FNC) drie dagen doorreizen naar Oman.
Verrassend Oman
Van Dubai naar Oman namen we het vliegtuig naar de stad Muscat. Van tevoren had ik geen idee wat ik moest verwachten. Tijdens World of Coffee in Dubai ontmoette ik meerdere mensen uit Oman, en allemaal heetten ze me enthousiast welkom in hun land. Volgens hen is Oman het mooiste land van de Golfregio. Ik was benieuwd of dat echt zo zou zijn.
Koffie, cultuur en… kameel
Ons eerste evenement in Oman was het bijwonen van de Origami Cup van Oman, georganiseerd door branderij Azura. Heel leuk om te zien hoe de koffiescene daar dit soort wedstrijden en bijeenkomsten organiseert. Daarna gingen we lunchen in een prachtig traditioneel Omani restaurant. Op het menu: kameel. Ik keek mijn ogen uit.
Aan het einde van de middag gingen we naar een traditionele souq. Dat is een markt waar je werkelijk van alles kunt vinden: kruiden, parfums, stoffen, souvenirs, een georganiseerde chaos van kleuren en geuren. ’s Avonds sloten onze twee vrienden van de Federatie (FNC Colombia) aan en aten we opnieuw in een bijzonder restaurant, dit keer een Grieks-Arabisch fusionrestaurant. De Omani keuken staat inmiddels zonder twijfel in mijn persoonlijke top drie.
Cuppings en verrassingen
De volgende dag stond volledig in het teken van koffie. Samen met een vertegenwoordiger van Origami, Diego en Maria Alejandra van de FNC en met Mohammed en Andrew van Azura gingen we cuppen en bezochten we verschillende koffiebars van Azura.
Voor een tripje waar ik eigenlijk zonder verwachtingen aan begon, werd ik iedere minuut opnieuw verrast. Wat een gastvrije mensen, wat een prachtig land en wat een heerlijk eten. En dat allemaal al na een halve dag.
Tijdens de cupping sloten er twee Zuid-Afrikaanse makers van Coffee Magazine aan. Zo zaten we ineens met een groep mensen van bijna elk continent aan tafel, behalve Australië. Op dat soort momenten voel ik me echt als een vis in het water: praten over koffie met mensen die dezelfde taal spreken, maar uit compleet verschillende hoeken van de wereld komen.
Cadeaus, kilo’s dadels en gastvrijheid
Omani zijn enorme cadeaugevers. Na ons bezoek aan de branderij werden we meegenomen naar een dessertwinkel, waar we allemaal een traditioneel Omani dessert mee kregen: een soort zoete pudding met noten. En ja, ook die middag eindigden we weer in een geweldig restaurant, waar met de handen gegeten werd.
Het voelde alsof alles draaide om delen: eten, koffie, verhalen. Precies de dingen die reizen zo bijzonder maken. We bezochten de dag erna nog twee branderijen, en hingen de toerist uit bij de grootste moskee van Oman en het paleis van de Sultan. Ook van de eigenaars van de andere branderijen ontvingen we cadeaus en kilo’s dadels.
Dankbaarheid
Na drie dagen stapte ik vol nieuwe indrukken, smaken en contacten weer het vliegtuig in. Ik kwam zonder verwachtingen en vertrok met een warm gevoel, vijf (!!!) kilo dadels in mijn koffer en een hoofd vol inspiratie.
Hoe het voelde om zo’n reis te maken? Vooral heel dankbaar. Dankbaar dat ik deze reizen mag maken met mijn vriend, dat ik verschillende markten van dichtbij mag leren kennen en dat ik wereldwijd een koffienetwerk op mag bouwen. Het blijft bijzonder om te zien hoeveel gezichten, verhalen en culturen er schuilgaan achter de wereld van koffie.
Heb je een vraag of wil je dat ik eens een specifiek onderwerp uitlicht? Laat het me weten via eva@nogales.com en ik ga met veel plezier in gesprek met de juiste persoon op de farm om jouw vraag te beantwoorden.
Eva’s vorige column lees je hier!
