Even met Eva: de allerlaatste events van 2026

Ik ben Eva van de Water en ik woon in een koffiedorp in het zuiden van Colombia. Daar werk ik voor en op een koffiefarm, woon ik samen met een koffieboer en probeer ik te wennen aan het chaotische plattelandsleven van Pitalito.

Hoewel ik net weer begon te wennen aan het leven in Pitalito en mijn routine, was het nu wel weer echt tijd voor maar liefst twee koffie-evenementen op rij.

De eerste was de vierdaagse Coffee Expo in Bogotá. Daar hadden we een grote stand en het doel was vooral om gebrande koffie te verkopen aan Colombianen. Ook was er een grote auction waar een aantal van onze buitenlandse klanten aan meededen. Het was dan ook erg leuk om hen te zien in Bogotá.

Door naar Panama

Het tweede event was het World of Coffee in Panama, de allereerste editie in Latijns-Amerika. In Panama hadden we bewust geen stand. We hadden eigenlijk al een beetje verwacht dat het een wat kleinere beurs zou worden met niet heel veel potentiële klanten, maar dat het vooral netwerken zou worden met een aantal competitors. In Panama werd namelijk het Wereldbaristakampioenschap 2026 gehouden.

Ik ben natuurlijk bestuurslid bij de SCA Nederland, dus naast dat ik mijn Nogales-pet op had, deed ik ook even mijn SCA-pet op tijdens de routine van Siebe Stinis. Hij heeft het overigens ontzettend goed gedaan en is op de 19e plek geëindigd!

De duurste koffie ter wereld 

Het was voor ons natuurlijk wel heel erg leuk om te zien hoe Panama het doet in de koffiewereld. Tot nu toe is Panamese koffie denk ik toch wel de duurste koffie ter wereld. Op het event hebben we meerdere bekendere koffies van bekende farms geproefd. Het blijft toch altijd heel bijzonder dat je weet dat er bij elke slok soms wel € 20 of € 30 doorheen gaat. En op de farm proef ik uiteindelijk vaak alleen maar Colombiaanse koffie, dus het was zeker een leerzaam evenement.

Ik vond Panama-Stad ook erg leuk. Ik kende de stad al wel omdat ik er al eens eerder drie weken heb gezeten, maar elke keer — en vooral jaren later — beleef je zo’n stad toch weer helemaal anders.

We gingen uiteindelijk terug naar Colombia met in onze koffer een Geisha uit Mexico, een SL28 uit Costa Rica, koffie uit Ecuador en natuurlijk ook een Panama Geisha om onze collega’s op de farm te laten proeven.

Terug op de farm: bezoeken en cuppen

Eenmaal terug in Bogotá namen we gelijk een klant mee die ook in Panama was geweest en die graag onze farm wilde bezoeken. De rest van de week zat ook vol met farm visits, superleuk! We hebben klanten meegenomen naar een dorpje vlak bij Pitalito waar we een heerlijke wandeling hebben gemaakt. Maar we hebben natuurlijk ook gewoon heel erg veel gecupt en ons nieuwe assortiment laten proeven.

Terroir-koffies

We zijn inmiddels echt heel blij met de koffies die we produceren, met name de terroir-koffies die echt uniek zijn. We weten zeker dat het heel moeilijk is om die na te maken. Op het moment dat je je gaat focussen op terroir-koffies, ga je een proces in dat jaren duurt. Soms produceren we van één koffie maar 20 kilo. Als een competitor zo’n koffie kiest op competitie, is er niemand die diezelfde koffie heeft.

Terroir-koffies zijn simpelweg veel moeilijker direct na te maken en zijn altijd maar beperkt beschikbaar – namelijk enkel vlak na de oogstperiode. Het jaar daarna smaakt de koffie altijd anders: het kan nog beter zijn, maar het kan ook wat minder zijn. Dat hangt gewoon enorm af van het klimaat en alles wat er in de grond gebeurt.

Koffies die echt makkelijk na te maken zijn, het hele jaar door beschikbaar zijn en en over het algemeen altijd hetzelfde resultaat leveren, dat zijn over het algemeen natuurlijk de infused koffies.

Plaag

Wij zijn wel heel erg gefocust op plantvoeding en soil health, maar je kunt niet alles controleren. Zo hebben we nu bijvoorbeeld last van een plaag van een bepaald beestje op de farm. Dat is nieuw voor ons en echt een enorme struggle, omdat je niet direct naar de harde chemicaliën wilt grijpen als het gaat om bestrijding. Maar als die plaag op een gegeven moment zo erg wordt, moet je toch naar iets meer gaan kijken dan alleen organisch. Dat doet pijn en het is heel gecompliceerd, omdat je niet van tevoren weet of het helpt. Daarom zijn die terroir-koffies voor ons zo super speciaal, en ook wat duurder.

Afsluiting

De rest van het jaar staat in het teken van het afronden van deze oogst en de koffie verkopen. En… we gaan op vakantie naar Curaçao! Met maar liefst 15 man van Oscar’s familie — wat dus ook 15 collega’s zijn. Heel veel zin in!

Heb je een vraag of wil je dat ik eens een specifiek onderwerp uitlicht? Laat het me weten via eva@nogales.com en ik ga met veel plezier in gesprek met de juiste persoon op de farm om jouw vraag te beantwoorden.

Eva’s vorige columns lees je hier!

Ook leuk om te lezen