Even met Eva: koffiefestivals, een hondenverzorgingstehuis en 42 kilo bonen

Ik ben Eva van de Water en ik woon in een koffiedorp in het zuiden van Colombia. Daar werk ik voor en op een koffiefarm, woon ik samen met een koffieboer en probeer ik te wennen aan het chaotische plattelandsleven van Pitalito.

Nadat ik de bomaanslag op het nippertje gemist had, kwam ik weer veilig terug in Pitalito. Nog een week en dan zouden Oscar en ik alweer naar Bangkok vliegen voor het World Of Coffee Asia event. Ik kijk stiekem wel uit naar de tweede helft van het jaar, waar reizen niet zo centraal staat als nu.

Hondenverzorgingstehuis

Toen ik thuis kwam, bleek dat een van de hondjes op de farm aangereden was. Samen gingen Oscar en ik met hem naar de dierenarts en het arme beestje bleek zijn heup te hebben gebroken. Het zou dus geen rustige week worden en ons apartement veranderde in een hondenverzorgingstehuis. De komende week ontfermde ik me over Toby. 

Familiereünie

Uiteindelijk konden we Toby onderbrengen bij een nichtje van Oscar en gingen we met maar liefst 42 KG koffie in onze koffers op pad. Een rondje om de maan en een nachtje bij mijn moeder in Nederland later, kwamen we aan in Bangkok. Mijn broer, die als digital nomad leeft tussen Thailand en Bali, was naar Bangkok gevlogen en verwelkomde ons. Ik had hem al een jaar niet gezien! Toch maakt dat blijkbaar bij familie en vrienden niet uit, binnen een minuut of tien voelt het alsof je elkaar gisteren nog zag. 

WOC Bangkok en London Coffee Festival

Over het event kan ik vrij kort zijn. Dat was echt heel erg leuk. We deelden onze stand met onze importeur voor China en Korea. We organiseerden cuppings en lanceerden nu echt onze nieuwe koffies. Inmiddels zijn de eerste bestellingen in productie en blijkt er toch wel heel veel interesse in deze goede infused koffies.

Het London Coffee Festival sloot precies aan op het evenement in Bangkok. Na een heel korte drie-daagse vakantie op Phuket, vlogen we dan ook weer terug in de tijd én naar de winter: het was ijskoud in Europa! 

Onze vrienden van Manhattan Coffee roasters waren er, evenals Rob van A Matter of Concrete. Ons doel tijdens dit evenement was vooral het leren kennen van de Britse koffiemarkt, een markt die voor mij compleet onbekend was. Wat me opviel, is dat de Britten houden van goed gefermenteerde koffies en een mooi verhaal. En wat heeft London mooie espressobars! Het niveau ligt behoorlijk hoog. We bezochten Special Guests, Formative, Glass Coffee en WatchHouse. 

Wat ook echt heel leuk was, was dat Laura van Pact Coffee een koffie van Nogales gebruikte voor haar competitie die later die week plaats zou vinden. Ze nodigde ons uit in haar trainingsruimte om haar run te zien. Ze was zenuwachtig, want – haar woorden – “wie doet nu zijn routine voor de producer van de koffie?” Inmiddels weten we dat ze door is naar de finale en op dit moment op de tweede plaats staat.

Koffers vol pindakaas

Via Nederland vlogen we weer terug naar Colombia. Onze koffer was nu gevuld met lekkers van de Albert Heijn. Het verbaast me dat ik met zóveel pindakaas mocht reizen. Eenmaal aangekomen in Colombia bleek Toby gelukkig weer in staat te lopen en zou alles helemaal goedkomen met hem. Gelukkig, één zorg minder.

Terwijl ik dit schrijf, ben ik alweer in Europa voor het World of Coffee Brussel event. To be continued.

Heb je een vraag of wil je dat ik eens een specifiek onderwerp uitlicht? Laat het me weten via eva@nogales.com en ik ga met veel plezier in gesprek met de juiste persoon op de farm om jouw vraag te beantwoorden.

Eva’s vorige column lees je hier!